SPELDENPRIK: Het probleem van coördinatie

Tuur Ghys

Als humanist meen ik dat de mens zowat alle grote problemen in deze wereld de baas kan, mits we gecoördineerd handelen. Hierin zit één van de centrale uitdagingen voor de ecologische beweging, die ondanks ijzersterke argumenten (De Apocalyps) nog relatief weinig slagkracht heeft. Dit probleem van coördinatie speelt een rol op verschillende niveaus.
Op individueel vlak komt ecologische actie soms op de rand van bijgeloof wanneer het gaat om quasi rituele handelingen zoals recycleren met hoop op een goede afloop. Hoe mensen te motiveren voor zaken waarvan zij niet weten of hun bijdrage een verschil maakt? Op het middenniveau van projecten zien we bijvoorbeeld in de armoedesector veel losse acties die geen weet hebben van elkaar, en dus geen geïntegreerde netwerken hebben. Dit bemoeilijkt zowel effectieve dienstverlening als strategische (politieke) actie. Elk apart ogen de projecten wel ‘aardig’, maar bij gebrek aan groter plaatje lijkt het eerder op rommelen in de marge.
En zowel op individueel als macro niveau speelt er het zogenaamde ‘prisoners dilemma’, waarbij we aarzelen over de meest rationele optie als er onzekerheid is of de ander ook meewerkt. In een competitieve samenleving zijn er veel gedragsaanpassingen die we wel zouden willen doen (minder autorijden), maar niet als wij de enige of eerste zijn, uit vrees achterop te raken. Hetzelfde probleem doet zich voor op de schaal van gemeentes of landen in zaken als milieuafspraken of fiscale hervormingen, waarin niemand wil springen voor de rest dit doet.
Goede coördinatie wil niet zeggen dat we allemaal tegelijk hetzelfde doen. Coördinatie is juist belangrijk wanneer we van elkaar verschillende maar op elkaar afgestemde acties ondernemen die samenkomen in ecologische of sociale verbetering. Hiervoor moeten we elkaar wel kunnen beïnvloeden. Hoe we, in een wereld vol afleidingen, tot meer coördinatie kunnen komen, is een uitdagende vraag. Communicatie is een eerste antwoord.

This entry was posted in Artikelen. Bookmark the permalink.

Comments are closed.